Blogs
13 april 2026
Soms krijg ik de vraag wat een goed moment is voor een newbornshoot. En eerlijk gezegd is daar niet één duidelijk antwoord op.
Voor mij is het belangrijkste dat jij als moeder je goed voelt en er een beetje klaar voor bent. Een shoot is niet zwaar, maar het is wel fijn als je er zelf met een goed gevoel in zit. Voor de één is dat al een paar dagen na de geboorte, voor de ander pas na een week — of nog iets later. Alles is goed.
Het voordeel van een shoot vrij kort na de geboorte (zo rond de eerste week) is dat je baby vaak nog veel slaapt en lekker rustig is. En natuurlijk nog heel klein. Maar eerder kan ook, al kan ik me goed voorstellen dat je daar dan nog geen behoefte aan hebt.
Laatst ging ik op pad voor een gezinsshoot met een baby van bijna twee weken oud. Nog steeds piepklein, en een mooi moment om vast te leggen.
Dit keer waren er ook een grote zus en broer bij. Die hebben meestal wel iets anders aan hun hoofd dan netjes poseren. Gelukkig hoeft dat ook helemaal niet. Gewoon even knuffelen met hun nieuwe broertje, of zoals vaker samen met papa een boekje lezen, is meer dan genoeg.
Natuurlijk is de shoot gepland omdat er een nieuw gezinslid bijgekomen is, maar de rest van het gezin is net zo goed belangrijk. Juist die alledaagse momenten laten zien hoe het nú is, en dat maakt ze zo waardevol om vast te leggen.
Na ongeveer een uurtje had ik niet alleen een serie mooie gezinsfoto’s, maar ook een demonstratie van een razendsnelle politieauto en een verhaal over een geknutseld schaap achter de rug.
Toen broer en zus weer hun eigen gang gingen, was er alle tijd en rust om nog wat detailfoto’s van de baby te maken.
Zo blijft een shoot ook voor de wat grotere kinderen overzichtelijk, en ontstaat er een mooie mix van spontane gezinsmomenten en rustige beelden van jullie baby.
En dat maakt het uiteindelijk een serie foto’s waar je met plezier op terugkijkt.
Twijfel je over het juiste moment voor een newbornshoot, of wil je gewoon even overleggen wat bij jullie past? Stuur me gerust een berichtje, ik denk graag met je mee.
9 maart 2026
Als je moeder vindt dat het tijd is voor een nieuwe, up-to-date foto… maar jij daar zelf nét even anders over denkt. Zeker als je sinds een paar dagen eenkennig bent en besluit dat je daar eigenlijk helemaal niet aan wilt meewerken.
Dat was voor mij natuurlijk een kleine uitdaging.
Gelukkig keek ze af en toe wel even naar papa en mama, en vergat ze mij en het idee dat ze niet wilde lachen. Precies op die momenten kon ik snel een foto maken. En zo kwamen er uiteindelijk toch een paar ontzettend lieve beelden uit.
Het liefst maak ik zulke foto’s buiten. Natuurlijk licht, ruimte om te bewegen — dat werkt vaak het allerfijnst. Maar bij hele jonge kinderen, en zeker ook bij pasgeboren baby’s, is dat simpelweg niet altijd een optie.
Dus ga ik op zoek naar een mooi plekje in huis. Een plek waar het licht zacht naar binnen valt en waar de achtergrond rustig genoeg is om alle aandacht bij het kindje te houden. Vaak loop ik even rond, maak een paar proeffoto’s en kijk hoe het licht en de kleuren uitkomen. En eigenlijk blijkt er bijna altijd wel een geschikt hoekje te vinden.
En zo kon deze lieve meid, zonder al te veel gedoe en ondertussen geëntertaind door haar moeder, toch gewoon op de foto. Gewoon zoals ze is — en dat levert vaak juist de mooiste beelden op.
Want kinderen hoeven van mij niet stil te zitten of perfect mee te werken. Juist in hoe ze echt zijn, ontstaan de foto’s die ouders later het meest waarderen.
